Als liefhebber van thrillerseries keek ik enorm uit naar Zwarte zomer. Het zou een veelbelovend begin moeten zijn voor het politie-duo Washington Poe en Tilly Bradshaw. Toen ik na een pagina of tien echter ging Googelen, leerde ik iets nieuws wat dit boek in een compleet ander daglicht zette. Kan dit boek series van M.J. Arlidge en Robert Bryndza evenaren of is dit boek van een andere orde? Benieuwd? Lees dan gauw verder. 

In Zwarte zomer van de Britse M.W. Craven maken we kennis met Washington Poe en Tilly Bradshaw. Poe is een gedreven brigadier die al meerdere boeven met zijn kennis en kunde achter slot en grendel heeft gezet. Tilly Bradshaw is zijn sociaal onhandige maatje en heeft veel, heel veel kennis van alles wat met apparatuur te maken heeft. 

Alive and kickin’

Washington Poe wordt geconfronteerd met een zaak die hij jaren geleden al opgelost leek te hebben. Ware het niet dat onlangs het vermeende moordslachtoffer alive and kickin’ de plaatselijke bibliotheek binnen kwam strompelen: Elizabeth Keaton. Zoals jaren terug de zaak was afgehandeld was Elizabeth Keaton vermoord door haar eigen vader Jared Keaton. Meneer zit al jaren droge boterhammen te eten achter de tralies en moest zijn imperium loslaten. Hij was namelijk geroemd sterrenchef en tv-persoonlijkheid. Tijdens het onderzoek bleek Jared een psychopaat pur sang te zijn, maar met deze nieuwe ontwikkeling wordt Poe weer op scherp gezet. Hoe kan het dat Elizabeth de bibliotheek binnenwandelde, terwijl ze hartstikke doodverklaard is? Poe is nog steeds overtuigd van zijn eigen gelijk en weet dat er iets niet klopt aan de het verhaal. Is er iets in scène gezet? 

Eerste of tweede deel?

De personages in Zwarte zomer lijken nogal uit de lucht te vallen en na een rondje Google begreep ik ook waarom. Zwarte zomer is namelijk helemaal niet het eerste deel uit een gloednieuwe serie, maar het tweede. Het eerste deel, in het Engels The Puppet Show, is helemaal niet vertaald naar het Nederlands. Een bijzondere ontdekking en ik kan je vertellen dat ik lichtelijk verontwaardigd was toen ik dit las. Nu is het met thrillers vaak niet zo’n probleem om halverwege de serie in te haken, het leest vaak net zo als je Goede Tijden, Slechte Tijden kijkt. Toch loop je tegen behoorlijk wat onduidelijkheden aan. Die afgeronde zaak waar Poe het over heeft? Geen idee! Ook vriendschappen en vijanden binnen de politie zijn wat moeilijk te begrijpen, omdat je geen idee hebt wat er is voorgevallen. Als je dit geen groot probleem vind, kun je prima inhaken bij Zwarte zomer. 

Alle ingrediënten voor een thriller

Sommige passages in het boek zijn van zeer onsmakelijke aard en doen je als lezer misschien wel even walgen. Ben je daar eenmaal doorheen, dat lees het boek wel erg vlot. Zwarte zomer is opgedeeld in dagen dat het onderzoek loopt. Naast dat het prettig leest, geeft zo’n tijdsbepaling je ook een tijdsbesef. Het voelt als houvast, maar kan de spanning ook zeker op de spits drijven als je weet dat er binnen zoveel dagen/uren iets moet gebeuren. 
Het interessantste aan dit verhaal is dat je teruggaat in de tijd. Je snort een oude moordzaak op en daarbij komen er vele plottwists om de hoek. De ingrediënten voor een goede thriller zitten allemaal in Zwarte zomer: walgelijke scenes, psychopathische karakters en een spannende ontknoping. Grootste minpunt is echt het ontbreken van het eerste deel. Was deze erbij geweest, dan had het boek misschien wel een punt extra gekregen. 

Voor nu krijgt Zwarte zomer van M.W. Craven 3,5 sterren. 

Specificaties:

Auteur: M.W. Craven
Uitgeverij: Luitingh|Sijthoff
Bindwijze: Paperback
Aantal pagina’s: 360 pagina’s
Prijs: €20,99

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Menu