Dat de familie Chabot graag schrijft, mag wel duidelijk zijn. Vader Bart Chabot bracht onlangs Mijn vaders hand uit, Splinter Chabot deed zijn verhaal in het boek Confettiregen en Sebastiaan Chabot schreef het boek De slaap die geen uren kent. Van die laatste mocht ik namen De club voor echte lezers het boek lezen.

Sebastiaan Chabot is de zoon van gepubliceerd auteur Bart Chabot. Na zijn studie vertrok Sebastiaan naar New York om daar de opleiding Creative Writing te volgen aan de NYU. Hij studeerde af in 2017 bij Jonathan Safran Foer en nu, in 2020, brengt hij zijn debuutroman uit bij uitgeverij Atlas Contact.

Vier generaties binnen één familie verlangen ieder op hun eigen manier iets gedenkwaardigs te doen, uit angst niet te worden herinnerd. ‘De slaap die geen uren kent’ van Sebastiaan Chabot gaat over vier generaties binnen één familie die ieder op hun eigen manier verlangen iets gedenkwaardigs te doen, uit angst niet te worden herinnerd. Kurt Kuschfeld, eenenvijftig jaar en wandelstokgelukkig, besluit dat zijn leven erop zit. Als straatlichtbewaarder werkte hij de laatste jaren ’s nachts, ongezien. In wat de laatste uren van zijn bestaan lijken, vraagt hij zich af welke levens hij heeft laten liggen. Drie generaties later. Victor en Benjamin Kuschfeld groeien op in Den Haag, aan zee. In de hal van het huis hangt het portret van hun overgrootvader. Vooral Victor is bang voor het gezicht in het masker van verf, en als zijn schoolvrienden komen spelen besluit hij het in de tuin te verbranden. Ze hebben echter geen idee wat ze daarmee in gang zetten; de familiegeschiedenis blijkt losse heupen te hebben.

Aanbiedingstekst De slaap die geen uren kent – Sebastiaan Chabot

Creative Writing

Chabot volgde een opleiding Creative Writing en dat kan hij: creatief schrijven. Zijn debuutroman gaat over vier generaties en speelt zich in het heden en verleden af. Vol overtuigingskracht neemt hij je mee naar de jaren vijftig van de vorige eeuw en je waant je al snel in de omgeving van de Moezel, maar het volgende moment sta je in de achtertuin van Victor en Benjamin en zie je het schilderij voor je ogen in vlammen opgaan.

De slaap die geen uren kent is geen boek dat je binnen drie uur uit moet lezen. De prachtige poëtische zinnen vervoeren je naar andere plekken, maar vergen ook wat van je hoofd. Soms is het verhaal onbegrijpelijk, maar de prachtige passages en soms tragikomische dialogen maken heel veel goed.
Vooral die dialogen. Wat een feest der herkenning én een feest om te lezen. De zinnen zijn kraakhelder en geestig, waardoor je af en toe goed moet gniffelen.

Schrijftalent

Dat het telg van Chabot bezit over schrijftalent, moge duidelijk zijn. Misschien wilde hij meer vertellen dan de 280 pagina’s die het boek rijk is. Daardoor kun je als lezers soms het spoor bijster raken, maar dat zit het leesgenot wat mij betreft niet in de weg. Zoek je een duidelijk boek met een duidelijke boodschap? Dan moet je misschien dit boek links laten liggen, maar als je van geestige dialogen en prachtige zinnen houdt, dan is De slaap die geen uren kent zeker een boek dat je zal bekoren.

Ik heb genoten van dit boek en kijk zeker uit naar meer werk van hem. Nu is het tijd om ook de boeken van zijn vader en broer te gaan lezen.

De slaap die geen uren kent van Sebastiaan Chabot krijgt 4 sterren

Specificaties:

Auteur: Sebastiaan Chabot
Uitgeverij: Atlas Contact
Bindwijze: Paperback met flappen
Aantal pagina’s: 280 pagina’s
Prijs: €21,99

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Menu