Begin je over Nederlands op de middelbare school, dan kun je van mij een relaas verwachten over die tergende leeslijst. Want, man, wat is dat een gruwelijke lijst. Zelf heb ik mijn cijfers wat dat betreft gehaald door scholieren.com. Heel veel scholieren met mij denk ik ook. Maar nu ik wat ouder ben en mij werkelijk interesseer voor literatuur, worden die eeuwenoude, sloom bestempelde boeken ineens toch interessant. Dus waagde ik mij aan De avonden, het debuut en bekendste werk van wijlen Gerard Reve.

In deze naoorlogse roman volg je Frits van Egters, een 23-jarige jongeman die de laatste dagen van het jaar slijt aan, ja… aan wat eigenlijk? Frits houdt monologen met zichzelf, is diep geobsedeerd door kaalheid en droomt de vreemdste dromen.

Als twintiger die is opgegroeid met woorden als vet, tof, cool, dope, etc. en de taalverloedering met lede ogen aanziet, is de tekst van De avonden soms wat… ouderwets? In het begin moest ik wennen aan Reve’s komma-gebruik; ook op plaatsen waar hij het van mij mocht laten, maar als je een tijdje leest, went het ook wel. Daarnaast zijn in de afgelopen decennia woorden natuurlijk ook verandert, wat soms een glimlach op mijn gezicht zet.

Terugkomend op de leeslijst: je doet jongeren van 16 jaar denk ik geen plezier met dit boek, maar houd je van taal, dan moet je dit zeker een keer lezen. Neem er de tijd voor en laat het tot je doordringen. Het is niet zo vreselijk traag en stroef als ze beweren. Dit boek krijgt 4 mooie sterren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Menu