Soms pak je een boek in de boekhandel wel 20 keer op, maar telkens leg je ‘m weer neer en loop je -of met lege handen óf met een ander boek- de winkel weer uit. Totdat je het boek voor een hele fijne prijs ziet liggen en hij mee gaat naar huis. Dat gebeurde bij Na Mattias en dat was een fijne keuze.

Mattias liep de deur uit en kwam niet meer terug. En zij bleven achter. Acht mensen wier verhalen elkaar kruisen. Sommigen hadden hem lief, anderen kenden hem niet eens, maar allemaal worden ze gestuurd door de wendingen van een wereld in verwarring. Langzaam wordt duidelijk wie Mattias was en welk noodlot hem trof. En met welke spoken zijn achterblijvers worstelen.

Uitgever Das Mag maakte een goede omslag, eentje dat bijblijft en eentje dat opvalt (tip: bekijk het omslag nog eens goed nadat je het boek uit hebt en je zult eindigen met een glimlach). Het verhaal is nog beter. Na Mattias vertelt het verhaal van acht personen uit de omgeving van Mattias, die -zo blijkt uit de eerste bladzijde- is overleden.

Alle perspectieven vertellen een stukje, maar de ontroerende ontknoping over wat er precies is gebeurd met Mattias, blijft tot het eind onbekend. Op het eerste gezicht lijken sommige personen totaal geen band met elkaar te hebben, maar wanneer je het 200 pagina’s tellende boek dichtslaat, loopt er misschien een kleine traan over je gezicht. Alle individuele verhalen komen uiteindelijk op de een of andere manier prachtig samen.

Na Mattias is een ontroerende, maatschappelijke roman. Het doet je slikken, wanneer je ouders, grootouders en vrienden volgt die leven met het verdriet Na Mattias. Je voelt onderhuidse pijn, de struggles met het leven an sich en het verder gaan na zo’n gebeurtenis. Het boek is makkelijk te volgen door de fijne zinnen, maar extreem moeilijk weg te leggen.

Ik las het boek in een avondje uit en kan iedereen deze roman aanbevelen. Een knap staaltje proza dat je doet ontroeren, slikken en lachen. Lees dit!

Ben jij benieuwd naar dit boek?

Menu